Dat ik na de bevalling mijn baby borstvoeding zou gaan geven leek me zo logisch. Een oergevoel, ik kan het niet anders uitleggen. Het hoorde er gewoon bij. En waarom zou ik stoppen met borstvoeding als ik weer aan het werk ging? Ik was net begonnen en het liep prima.
Voorraadje aanleggen
Een maandje na de bevalling begon ik met afkolven voor een voorraadje moedermelk. Afkolven lukte het beste bij de ochtendvoeding. Terwijl mijn zoon aan de ene borst dronk, kolfde ik de andere borst af. Of ik kolfde na de ochtendvoeding. Ik gebruikte flesjes, bewaarbakjes en ijsblokjeszakjes om mijn moedermelk in te bewaren. Zo creëerde ik porties moedermelk van verschillende groottes. Mijn voorraad moedermelk was niet zo heel groot, genoeg voor een paar werkdagen te overbruggen. Oefenen met de fles heb ik niet zo vaak gedaan, gelukkig hij pakte de fles zonder problemen. Eerst gebruikte ik een handkolf van Medela, die had ik geleend van mijn schoonzus. Ik vond het geen prettige kolf. De Avent Isis vond ik wel heel prettig in gebruik. Later kocht ik nog een tweede handkolf, zodat ik met twee handkolven dubbelzijdig kon afkolven.
Productieverschil
Tot mijn grote verbazing produceerden mijn borsten geen gelijke hoeveelheid moedermelk! Mijn rechterborst gaf twee keer zoveel melk als de linkerborst. Ik ging het ook merken met het voeden. Als mijn zoon de rechterborst had gehad wilde hij links niet. En als hij begon met links, dan wilde hij wel altijd een tweede borst er na. Vanaf dat moment ben ik de voedingen altijd begonnen met de linkerborst, maar het productieverschil is gebleven.
Weer aan de slag
Toen mijn zoon 12 weken was, ging ik weer werken. Hij ging twee dagen naar het kinderdagverblijf en op de derde dag was papa de oppas. Wennen op het kinderdagverblijf is zonder veel problemen gegaan. Ik gaf flesjes met moedermelk mee die hij daar schoon leeg dronk. Ik had een buitendienst functie en werkte de eerste werkdagen vooral veel thuis. Tussendoor voedde ik dan nog een keertje op het kinderdagverblijf, zodat ik niet alles hoefde af te kolven. Het afkolven ging me gelukkig aardig af. Toch kon ik nooit genoeg kolven en ik was blij dat ik wat voorraad in de vriezer had liggen. Toch kwam het moment dat ik naar kantoor en klanten moest. Ik had een koelbox met aansluiting voor in de auto, zo kon mijn melk koel blijven overdag. Ook mijn kolf bewaarde ik gekoeld, want afspoelen onderweg was lastig. Meestal zocht ik een stil plekje op achter op het parkeerterrein en kolfde voor ik begon aan mijn afspraak. Daar zat ik dan in de auto, radio aan en telefoon uit. En maar hopen dat er niemand naar binnen keek….
Kolftekort
Mijn zoon ging steeds meer drinken op het kinderdagverblijf. Soms wel 600 cc per dag en met drie kolfbeurten had ik niet meer dan 300 – 400 cc! Ik voelde me daar erg ellendig over. Ik had een goede toeschietreflex, daar lag het niet aan. En toch niet genoeg melk. Uiteindelijk heb ik toen gebeld met de LLL om te vragen wat ik kon doen. Veel tips waren er niet, want op zich deed ik het goed. Uiteindelijk zei ze: waarom geef je geen kunstvoeding als je het echt niet redt? Daar had ik gewoon geen moment aan gedacht. Het gaf me iets meer rust. Kolven ging er niet veel beter van, maar als het echt te weinig was dan had ik een alternatief. En uiteindelijk heb ik maar zelden van deze optie gebruik gemaakt.
Nieuwe baan
Op mijn werk kon ik mijn draai niet echt vinden. Ik vond het niet erg om te werken, maar ik kon niet meer zo commercieel zijn als ik wilde. Er stond me ook een meerdaagse training te wachten en ik zag het niet zitten om mijn zoon achter te laten. Ook wilde ik helemaal niet na werktijd nog met klanten praten, ik wilde naar mijn kind! Dat deed me besluiten om weer in het ziekenhuis te gaan werken, in mijn eigen woonplaats omdat ik dan geen reistijd zou hebben. Binnen een paar dagen was het geregeld. Mijn voorwaarde was wel dat ik zou mogen kolven als ik daar zou werken, dat was geen probleem.
Kolfkamer
Het werken in het ziekenhuis viel me in het begin heel zwaar. Het is fysiek erg belastend en ik moest er erg aan wennen. Kolven ging goed in het ziekenhuis. Ik kreeg ruim de tijd en er was een goede ruimte: de dienstslaapkamer. Deze kamer had een stoel, tafel, bed, tv, radio, badkamer en toilet. Kortom, alle comfort die je je maar kunt wensen! Een klein nadeel van deze ruimte: patiënten zaten te naast de deur te wachten op hun onderzoek. Als het druk was, voelde ik me wel erg bekeken als ik met mijn kolftas de kamer in ging. Muziek luisteren was voor mij een fijne manier om te ontspannen. Alle afdelingsgeluiden hoorde ik niet meer en hierdoor had ik echt een moment voor mezelf.
Andere kolfplekken die ik heb gebruikt: kleedhokje röntgenkamer, kamer teamleiders, directiekamer, serverruimte, echokamer, archief. Het belangrijkste voor mij was dat de deur op slot kon en ik ongestoord kon zitten.
Moedermelk tussen het bier
Mijn melk bewaarde ik in de koelkast op mijn werk. Als er een vrijdagmiddagborrel was moest ik altijd wel even zoeken naar mijn flesjes, omdat het bier en fris hoog opgestapeld lag. Opvallend weinig opmerkingen of gezeur gehad eigenlijk, over het kolven op mijn werk. Afgekolfde moedermelk hoor je gekoeld te bewaren. Omdat mijn werk dicht bij huis was, deed ik dat eigenlijk nooit.
Fles weigeren
Toen mijn zoon een half jaar werd diende het volgende probleem zich aan. Meneertje weigerde pertinent de fles! Want tegelijk met een dubbele oorontsteking kreeg hij ook zijn boventanden. Het is nooit meer wat geworden met hem en de fles. Alles hebben we geprobeerd en ik kon wel een winkeltje beginnen met een compleet assortiment spenen en flesjes. Het maakte niets uit. Hij deed het niet. Dat was een flink probleem. Ik heb het een paar dagen opgelost door steeds heen en weer te fietsen. Dat trok ik niet, omdat ik iedere keer moest omkleden en fietsen. Toen heb ik hem pap van moedermelk en Bambix laten geven. Dat ging heel erg goed gelukkig. Mijn kolftekort was opgelost, voor pap was minder melk nodig.
Go with the flow
Werken en een baby vond ik een zware combinatie. Mijn zoon was erg vaak verkouden of had last van zijn oren. Hij hield erg van zijn nachtvoedingen. Ik was zelf ook vaak ziek en verkouden van al die ziekenhuis’beestjes’. Het ging beter toen ik mentaal een knop om had gezet. De nachtvoedingen hoorden er bij. Ik keek niet meer op de klok. Mijn zoon sliep altijd eerst in zijn eigen bedje en belandde vanzelf in ons bed. Vaak liet ik hem door mijn man aan het einde van de nacht weer terug leggen.
Doorgaan na negen maanden
Kolven op mijn werk heb ik gedaan tot Axel 14 ½ maand was. Bij 9 maanden ben ik van drie keer afkolven naar twee keer gegaan. Mijn teamleider wist niet eens dat kolfrecht over was bij 9 maanden en deed er ook niet moeilijk over. Bij een jaar ging ik naar één keer kolven tussen de middag. Toen ik stopte merkte ik wel wat stuwing aan het einde van de dag, maar op de dagen die ik thuis was kon ik nog net zo vaak voeden als ik en mijn zoontje dat wilde.
De moeite waard
Was het kolven op het werk de moeite waard? Absoluut. Ik heb het afkolven op mijn werk als investering gezien in de borstvoedingsrelatie die ik had. Bijkomend voordeel was dat mijn zoontje mijn moedermelk kon drinken als ik niet bij hem was. Iets unieks dat alleen ik hem kon bieden, zelfs in mijn afwezigheid.
Zoek je tips en trics voor het combineren van borstvoeding en een baan? Klik dan hier voor meer informatie.
Lactatiekundige IBCLC
Twitter: @aidulacpuntnl
Facebook: Annette Drop
